Das NarrenschiffXXXVI
Кто лишь своим умом паритИ к гнёздам птичьим лезть спешит,Частенько на земле лежит.
Wer vff syn eygnen synn vßflügtDer selb zuon vogelnaester stygtDas er offt / vff der erden lygt

О своеволииOf Self-Will
Von eygenrichtikeyt❦
XXXVIО своеволииOf Self-Will
Тот тёрном острым кожу рвёт,
Кто мнит: без всех он проживёт,
Что он один лишь всех умней
И сведущ в сути всех вещей.
Блуждает он в пути прямом,
Заходит в дебри, в бурелом,
Откуда труден путь назад:
Кто пал один, тот горю брат.
В еретики попал не раз,
Кто не терпел чужой указ,
На свой лишь полагался ум,
Ища похвал и славы шум.
Глупцов немало сверзлось вниз,
Что к гнёздам птичьим лезли ввысь,
Искали путь, где нет дорог, —
Без лестниц вниз сойти всяк мог.
Презренье часто дно скребёт,
Кичливость в гибель судно шлёт.
Ни чести, ни добра тому,
Кто не внимает никому.
Мир Ноя слушать не желал,
Покуда люд и скот не пал.
Корей — не по себе взял труд,
За то погиб он, с ним и люд.
Зверь-одинец немало жрёт.
Кто своенравием живёт,
Тот часто рвать и сам готов
Хитон, что соткан был без швов.
Чтоб с кораблём глупцов не плыть,
Изволь в ушах свой воск носить:
Так сделал на море Улисс,
Узрев, что тьмы сирен вились,
И спасся мудростью своей —
И вот конец гордыне всей.
Der kratzt sich mit den dornen scharpff
Waen duncket das er nyemans bdarff
Vnd meynt er sy alleyn so kluog
Vnd allen dingen witzig gnuog
Der jrrt gar dick vff ebner stroß
Vnd fuert sich jnn eyn wilttniß groß
Das er nit licht kumbt wider heyn /
We dem der velt / vnd ist alleyn
Zuo kaetzer synt vil worden offt
Die woltten nit / das man sie strofft
Verlossend sich vff eygne kunst
Das sie eruolgent ruem vnd gunst
Vil narren fyelen ettwann hoch
Die stygen vogelnaester noch
Vnd suochten waeg / do keyner waß
On leytter mancher nyder saß
Verachtung dick den boden ruert
Vermessenheyt vil schiff verfuert
Nyemer erfolget nutz noch ere
Wer nit mag han / das man jn lere
Die welt wolt Noe hoeren nye
Biß vndergingen lüt vnd vich /
Chore wolt duon das jm nit zam
Dar vmb er mit sym volck vmb kam
Das sunder thier das frißt gar vil
Wer eygens kopffs sich bruchen will
Der selb zertrennen vnderstat
Den rock gar offt / der do ist on nat
Wer hofft dem narrenschiff entgan
Der muoß des wachs jnn oren han
Das brucht Vlisses vff dem mer
Do er sach der Syrenen her
Vnd er durch wißheyt von jnn kam
Do mit eyn end jr hochfart nam
· XXXVI ·