Das NarrenschiffXLVIII

Корабль подмастерьевA Journeymen's Ship
Eyn gesellen schiff❦
XLVIIIКорабль подмастерьевA Journeymen's Ship
Вот подмастерьев челн идёт,
Тяжёл: в нём цеховой народ
Любых ремёсел и затей,
И каждый — с утварью своей.
Нет ремеслу былой цены:
Все переполнены, тесны.
Всяк в мастера пролезть готов,
И расплодилось мастеров.
Иной уж мастером прослыл,
А дела сроду не учил.
Один другому вред творит
И сам себя же разорит,
Чтоб подешевле сделать мог, —
И за ворота — наутёк.
Где этот дёшево не даст,
Там двое-трое — всяк горазд —
Берутся: сделаем, мол, в срок, —
Да в их работе где же прок?
Теперь всё пачкают, спеша,
Чтоб вещь пошла за полгроша.
Да так не долог будет путь:
Взять дорого — за грош спихнуть.
Иной соседу цену сбил:
Тот дома, сам же — след простыл.
Все дёшево отдать хотят,
Да прочен ли товар? Навряд:
Расход на вещь кладут скупой
И ладят наспех, вразнобой,
Лишь с виду был товар хорош, —
Вот ремесло и гибнет сплошь,
И прокормиться уж невмочь.
«Не хочешь ты — я сам не прочь,
Ни трат, ни времени не дам,
Лишь бы побольше сделать сам».
Я сам, по правде говоря,
Немало дней провёл, творя
Сих дураков, пока сложил, —
И всё ж не так их снарядил:
Мне дольше б надобно корпеть:
Добру в поспешности не зреть.
Раз Апеллесу показал
Художник то, что написал
Он вскоре, и сказал: «Спешил!»
Но тот с ответом не томил:
«По ней и видно, — молвил он, —
Что труд усердьем обделён;
И диво, что за тот же срок
Ты дюжины таких не смог:
Спех никогда не шёл нам впрок».
Не сдюжит пробы тот товар:
Сапог в день целых двадцать пар
Иль дюжину клинков сковать,
Наделать тьму — и долга ждать:
С того иному не смешно.
Плох плотник — щепок лишь полно.
Каменщик щели класть горазд,
Портной стежок пошире даст,
А шов от этого дрянной;
Печатник век живёт гульбой:
Недельный заработок свой
В день проедают — нрав таков,
Хоть труд их тяжек и суров:
Тут тискай, мелочью займись,
Набор, линуй, над правкой гнись,
Чернь наводи на лист станком,
Жги краску в пламени печном,
Три краску, острия точи.
Иные трудятся в ночи,
А всё не лучше их труды:
Из Обезьяньей слободы
Пришли — наука им чужда.
Иной на челн наш рад всегда:
Там славных молодцов полно:
Труд тяжек, а барыш — с зерно,
Да и его легко пропьют:
Где винный дух, там им уют.
О будущем не тужит тот,
Кому хоть кто-то в долг даёт.
Иной в торгу так скор и лих,
Что барышей не жди больших.
Никто товара не продаст,
Покуда Богом клятв не даст;
А как наклянутся сполна —
Рыбацкой станет вдруг цена.
По всем приметам, мир сейчас
Блюдёт и кёльнский торг у нас:
«Скинь половину» — ходкий счёт;
«Бог дай!» — мешка ведь не порвёт.
Плывут все цехи в свой черёд,
А полупуст ещё наш флот.
Eyn gesellen schiff fert yetz do haer /
Das ist von hantwercks lüten schwaer
Von allen gwerben vnd hantyeren /
Jeder syn gschyrr duot mit jm fueren
Keyn hantwerck stat me jnn sym waerdt
Es ist als überleydt / beschwaert
Jeder knecht / meyster werden will
Des sint yetz aller hantwerck vil
Mancher zuo meysterschafft sich kert
Der nie das hantwerck hat gelert
Eyner dem andern werckt zuo leyd
Vnd tribt sich selbs dick vber die heyd
Das ers wolfeyl erzügen kan
Des muoß er offt zuom thor vß gan
Was dyser nit will wolfeyl gaen
Do findt man sunst dryg oder zwen
Die meynen das erzügen wol
Duont doch nit arbeyt / als man sol
Dann man hyen sudelt yetz all ding
Das man sie geben moegen gering
Do by mag man nit langzyt bliben
Dür kouffen / vnd wolfeyl vertriben
Mancher eym andern macht eyn kouff
Der blibt / so er zuom thor vß loufft
Vff wolfeyl gaen / gat yederman
Vnd ist doch gantz keyn werschafft dran
Dann wenig kosten man dran leidt
Vnd würt als vff die yl bereydt
Das es alleyn eyn muster hab
Do mit die hantwerck gont vast ab
Moegent nit wol erneren sich
Was du nit duost / das duo doch ich
Vnd leg dar an keyn kost noch wil
Echt ich alleyn moeg machen vil /
Ich selbs / das ich die worheyt sag
Mit disen narren hab vil tag
Vertriben / ee ichs hab erdicht
Noch sint sie nit recht zuo gericht
Ich hett bedoerfft noch lenger tag
Keyn guot werck / yl erliden mag
Der moler der Apelli bracht
Syn tafel / die er bald hat gemacht
Vnd sprach er hett geylt do mit
Fand er jnn bald on antwurt nitt
Er sprach / die arbeyt zeigt wol an
Das du hast wenig flyß gethon
Vnd wunder ist / das du nit vil
Derglich hast gmacht jn kurtzer wil
Keyn arbeit dett nie guot zuor yl
Den stich es nit wollyden mag
Zwentzig par schuo / vff eynen tag
Eyn dutzen taegen vß bereytten
Vil wercken / vnd vff borg dann beitten
Vertrybt gar manchem offt das lachen
Boeß zymerlüt vil spaenen machen
Die murer duont gern grosse brüch
Die schnyder duont gar witte stich
Do würt die natt gar leittig von
Die trucker in dem brasß vmb gon
Vff eynen tag / eyn wochen lon
Verzeren / das ist jr gefert
Ir arbeyt ist doch schwer vnd hert
Mitt trucken / vnd bossellyeren
Mit setzen / strichen / corrigieren
Vff tragen / mitt der schwartzen kunst
Varb brennend / jn des füres brunst
Vnd ryben die / vnd vigen spitzen /
Vil sint die lang jnn arbeyt sitzen
Machen doch nit dest besser werck
Das duot / sie sint von affenberck
Vnd hant die kunst nit baß gelert
Mancher in disem schyff gern fert
Dann es sint vil guot bossen drynn
Die groß arbeyt vnd kleinen gewynn
Hant / vnd verzeren das doch lycht
Dann jnn ist wol by der wynfücht
Vff künfftigs / hant gar wenig sorg
Wann man alleyn jnn gibt vff borg
Mancher eyn bletzschkouff machen kan
Do er nit vil gewinnet an /
Man kan yetz nüt verkouffen me
Man hab dann gott geschworen ee
Vnd so man lang schwoert / jn vnd vß
So wurt eyn vischerschlag dann druß
Do by merckt man das all diß welt
Sich vast des koellschen boettchen helt
Dat halffab / ist yetz vast der schlagk
Berott dich gott / bricht keym den sack
Die hantwerck faren all do haer
Noch sint vil schifflin halber laer
· XLVIII ·