☙ РеестрRegister
Корабль❦дураковThe Ship❦of Fools
Das NarrenschiffLXXXIV
За плуг берётся молодец,Да худо кончит под конец:Засел в гнезде глупец-птенец.
Vil griffen den pfluog an gar reschVnd enden übel doch zuo lest /Das duot / der gouch der blibt jm nest
Гравюра к главе «О постоянстве в добре», Базель, 1490-е

О постоянстве в добреOf Persevering in Good

Von beharren jn guͦtem
❦
LXXXIVО постоянстве в добреOf Persevering in Good
Иной на плуг кладёт ладонь,
И поначалу он — огонь
К добру и к мудрости всецело,
Да в гору не идёт он смело —
Ту, что вела б на небеса:
Назад глядят его глаза;
Египет мил ему: мясной
Котёл оставлен за спиной;
Бежит к грехам он тяжким сам,
Как пёс — к объеденным мослам,
Что прежде много раз едал:
Поистине, в беду он впал.
Едва ли рана заживёт,
Коль вновь и вновь себя прорвёт;
Когда больной не бережётся
И хворь назад к нему вернётся,
То есть великий страх, что он
Не скоро будет исцелён.
Уж лучше вовсе не начать,
Чем после, взявшись, отступать.
Бог рёк: «О, если б ты был хлад
Иль был горяч — я был бы рад;
Но ты лишь тёпл, и тем сильней
Противен ты душе моей».
Хоть много сделал ты добра,
Награда будет не щедра,
Коль не стоял ты до предела.
Уйти из тяжких зол успела
Жена у Лота, спасена;
Но не блюла завет она:
Назад взглянула на беду —
И встала дивом на виду.
К бубенчику дурак — назад,
Как пёс своей блевоте рад.
Vil legen jr handt an den pfluog
Vnd sint von erst / jnbrünstig gnuog
Zuo wißheit / vnd zuo guotem werck
Stygent doch nit woll vff den berg
Der sie fuer zuo dem himelrich
Sunder sehen sie hynder sich
Vnd gefelt jnn wol Egypten landt
Do sie jr fleisch haef gelossen handt
Vnd louffen zuo den sünden groß
Glich wie der hund zuo synem osß
Das er yetz dick mol gessen hat
Die hant für wor eyn soerglich stat
Gar kum eyn wund wider genyßt
Die me dan eynst vff gebrochen ist
Wann sich der siech nit haltet recht
Das wider vmb syn kranckheit schlecht
So ist vast soerglich / das er mag
Genaesen nit / jn langem tag
Vil waeger wer / nit vohen an
Dann noch dem anfang doch abstan /
Got spricht / ich wolt du hetst gestalt
Das du werst warm / oder gantz kaltt
Aber die wile du laew / wilt syn
Do vnwillest du der selen myn
Ob eyner joch vil guotz hat gethon
So würt jm doch nit der recht lon
Wann er nit bharret jnn das end /
Vß grossem übel kam behend
Vnd wart erloeßt / die hußfrow Loth
Aber do sie nit hielt das gebott
Vnd wider vmb sach hynder sich
Bleib sie do stan gantz wunderlich /
Eyn narr loufft wider zuo synr schaell
Glich wie eyn hundt zuo sym gewaell
· LXXXIV ·