Das NarrenschiffLXXXVI
Кто мнит: без кары грех пройдёт,Раз Бог так долго, медля, ждёт, —Того и нынче гром убьёт.
Wer meynt gott well jnn stroffen nyttDar vmb / das er beyt lange zytDen schlecht der tunder dick noch hüt

О презрении к БогуOf Contempt for God
Von verachtung gottes❦
LXXXVIО презрении к БогуOf Contempt for God
Глупец, кто Бога презирает,
И день и ночь с Ним в бой вступает,
И мнит: Он людям сам под стать —
Смолчит и даст Себя шпынять.
Иной уверен: если в дом
Не грянул в тот же миг и гром
И не убил на месте там,
Едва он волю дал грехам,
И если вдруг он не помрёт, —
То страха нет уж наперёд:
Мол, Бог забыл его, видать,
Раз столько лет изволит ждать,
А там, гляди, и наградит.
Так дурень многий согрешит,
В грехе коснеет сей урод:
Раз Бог щадит и кары ждёт,
Он Бога за браду берёт,
Как будто шутки с Ним шутил,
А Бог бы это всё сносил.
Глупец, послушай! Дурень, знай:
Отсрочке той не доверяй!
Страшнее нет на свете пут,
Чем руки Божьи, коль возьмут.
Пусть долго Он тебя щадит —
Отсрочку щедро возместит.
Господь иным грешить даёт,
Чтоб строже был потом расчёт,
И то, и это взыщет в срок, —
Мол, чист бывает кошелёк;
А чей был невелик порок,
Тому Бог милость дал в удел,
Что рано взять его велел,
Чтоб груз грехов он не копил
И душу больше не губил.
Кто кается, тем Бог сулил
Прощенье, милость; не дарил
Он только грешникам обета,
Что столько им оставит света,
Чтоб каяться, свой нрав смирив,
Иль что пошлёт к тому порыв.
Бог часто милость нынче шлёт,
А завтра уж закрыт к ней вход.
Езекия мольбой достиг,
Что не настал последний миг,
И жил пятнадцать лет потом;
Срок Валтасар сгубил грехом:
Рука, на пир набросив тени,
Чертила: «Фарес, Текел, Мене».
Был слишком лёгок на весах,
И свет померк в его очах.
Не внял он, как отец его,
Давно от Бога самого
Наказан, к покаянью шёл
И слух у Господа нашёл:
Не в образе скота почил —
Покаясь, милость, срок добыл.
Всем срок назначен, и грехам
Число, а сверх — ни шагу нам.
К грехам никто пусть не спешит:
Кто много грешен — добежит.
Немало мёртвых в сей же год:
А стань получше тот народ
И склянку в пору оберни —
Песок не вытек бы; они
Доселе жили б в наши дни.
Der ist eyn narr / der gott veracht
Vnd wider jn vieht / tag vnd nacht
Vnd meynt / er sy den menschen glich
Das er schwig / vnd loß fattzen sich
Dann mancher sich dar vff verlosßt
So jm der tunder nit anstoßt
Sin huß so bald / vnd schlecht jnn dott
So er syn boßheit hatt verbrocht
Oder nit styrbet gaehelich
Das er nit me duerff voerchten sich
Dann gott hab syn vergessen doch
Das er so lang jor beittet noch
Er werd jm dar zuo lonen ouch
Do mit versündet sich mancher gouch
Der erst jnn synen sünden verhart
Dar vmb / das jm gott ettwan spart
Meynt er jm gryffen an den bart
Als ob er mit jm schympffen wolt
Vnd gott vertragen sollches solt /
Hoer zuo o dor / würd witzig narr
Verloß dich nit vff solche harr
Es ist worlich eyn grusam bandt
Welcher gott fallet jnn syn handt
Dann ob er joch lang zyt dyn schont
Dir würt des beittens wol gelont
Manchen loßt sünden gott der herr
Das er jn dar noch stroff dest mer
Vnd jm bezal das / vnd das eyn
Man spricht es mach den seckel reyn /
Mancher der styrbt jnn sünden kleyn
Dem duot gott solche gnad dar an
Das er jnn zyttlich nymbt von dan
Do mit er nit vil sünd vff lad /
Vnd groesser werd der selen schad
Gott hat all ruwern zuo geseytt
Ablaß / vnd syn barmhertzikeyt
Keym sünder er doch ye verhieß
Das er jn so lang leben ließ
Biß er rüwt / vnd naem besserung an
Oder das er rüw würd entpfan /
Gott geb eym dick syn gnad noch hüt
Vnd will jm doch geben nüt /
Ezechias von gott erwarb
Das vff syn gsatzt zyel er nit starb
Sunder lebt noch dann fünffzehen jor
Balthesar durch sünd sym zyel kam vor
Die handt / von aller freüd jm treib
Die Mane / Phares / Thetel schreib
Er was zuo lycht an dem gewiecht
Dar vmb wart jm entzuckt syn lyecht
Vnd merckt nit das syn vatter vor
Durch gott gestrofft / vor manchem jor
Zuo besserung vnd buoß sich kert
Dar vmb wart er von gott erhoert
Das er jn vyehes gstalt nit starb
Durch rüw / er gnad vnd zyel erwarb
Eym yedem ist gesetzt syn zyt
Vnd zal der sünd / dar über nüt
Dar vmb zuo sünden nyeman yl
Wer vil sündt der ist bald zuom zyl
Vil sindt / dott yetz jn disem jor
Hetten sie sich gebessert vor
Vnd jr stundglaß vmb koert by zyt
Der sant wer vß gelouffen nitt
Sie lebten noch on zwyfel hüt
· LXXXVI ·