Das NarrenschiffLXXXIX
Кто за волынку мула дал,Тот проку в мене не сыскалИ пеш, где б радостно скакал.
Wer syn mul / vmb eyn sackpfiff gyttDer selb / syns tuschens gnuesset nyttVnd muoß offt gan / so er gern rytt

О глупой менеOf Foolish Barter
Von dorechtem wechsel❦
LXXXIXО глупой менеOf Foolish Barter
Дурак трудней стремится впасть
Душою в адовую пасть,
Чем хоть один анахорет
В пустыне, где людей и нет,
Где Богу он служил, постясь.
Гордыня трудится, рядясь:
Румянься, чистись, шнур тяни,
Терпи тугие все ремни.
Корысть иных за море шлёт
Сквозь дождь, и снег, и бурь налёт
В Норвегию, в лапландский край;
Влюблённый — отдыха не чай;
Игрок не видит светлых дней,
Разбойнику ж куда трудней:
Он скачет — петля на кону.
Обжору я не помяну,
Что вечно полон: в сердце — гнёт,
И боль он тайную несёт.
Ревнивцу жизнь не весела:
В гнездо б кукушка не зашла!
Варит завистник сам себя;
Никто, честь Божию любя,
В терпенье душу не хранил,
Как Ной, Иов и Даниил.
Тьма тех, кому по нраву зло,
Добро ж немногих привлекло;
Добро пусть мудрый изберёт:
Зло что ни день само придёт.
Кто небо отдал за навоз,
Дурак от пяток до волос.
В обмене прибыль не видна,
Где вечность тлену отдана.
И если кратко — я б сказал:
Осла за дудку он отдал.
Vil groesser arbeit hatt eyn narr
Wie das syn sel zuor hellen far
Dann keyn Eynsidel vor ye hatt
In aller wuest / vnd heymlich statt
Do er dient vastend / bettend / gott /
Man sicht was hochfart arbeit hat
Wie man sich mutz / schmyer / nestel / bryß
Vnd hoerte drück lyd / jnn manche wyß
Der gydt tribt manchen über see
Durch vngewitter / raeg / vnd schne
In Norwegen / Pylappen landt
Keyn ruow noch rast / die buoler handt /
Die spyeler haben übel zyt /
Vil mer der schnapphan / der do ryt
Vff den halßacker wogend sich
Des prassers will gschwigen ich
Der allzyt vol ist / vmb syn hertz
Was drück der lyd / vnd heimlich schmertz
Des yfers zyt / ist nit die best
Er voercht eyn andern gouch jm nest
Syn eigen glider kocht der nydt
Nyemans durch gottes ere sich lydt
Der jn gedult an saeh syn sel
Als Noe / Job / vnd Daniel
Gar vil sint / den das boeß gefeltt
Gar selten der das guot erwelt
Erwoelen guotes eyn wiser soll
Das boeß kunt all tag selbes wol
Wer gibt das hymelrich vmb myst
Der ist eyn narr / so vil syn ist
Syn duschen der genüsset nitt
Wer ewigs vmb zergenglichs gytt
Vnd das ichs kurtz mit worten bgriff
Gybt er eyn esel / vmb eyn pfiff
· LXXXIX ·