☙ РеестрRegister
Корабль❦дураковThe Ship❦of Fools
Das NarrenschiffXCIII
Лих ростовщичий дикий торг:Он к бедным груб, суров и строг;Хоть сгинь весь мир — им невдомёк.
Die wuocherer fueren wild gewaerbDen armen sint sie ruch / vnd haerbNit achtens / das all weltt verdaerb
Гравюра к главе «О лихве и перекупке», Базель, 1490-е

О лихве и перекупкеOf Usury and Forestalling

Von wuͦcher vnd fürkouff
❦
XCIIIО лихве и перекупкеOf Usury and Forestalling
Того б за шапку надо взять,
Клещей с него пообирать
И перья выщипать из крыл,
Кто в дом скупал да впрок копил
Вино и хлеб по всей стране, —
Ни грех, ни срам им не в цене, —
Чтоб бедный крох не отыскал
И с голоду с семьёй пропал.
Отсюда дороговь у нас,
И хуже год, чем прошлый раз.
Вино едва за десять шло —
За месяц до того дошло,
Что уж за тридцать отдаёшь;
С пшеницей, рожью, полбой — то ж.
О лихве умолчу сполна,
Что рентой, ростом взращена,
Про торг обманный, займы, ссуды:
Иному фунт за утро — груды
Даёт, каких не даст и в год.
За серебро им злато в счёт;
Одиннадцать за десять чтут;
Еврейский рост — и тот не лют,
Но выгнан прочь еврейский стан
Евреями из христиан:
С копьём еврейским рвутся в бой;
Знакомы мне — да я немой.
Их дикий торг идёт на лад,
Закон и право — всё молчат.
Иной и граду шлёт поклон
И кажет иней, весел он;
Зато случается подчас,
Что в петле кончит он как раз.
Кто для мошны весь мир теснит —
Дурак, да не один стоит.
Dem solt man griffen zuo der huben
Vnd jm die zaechen wol ab kluben
Vnd ruppfen die fluckfaeder vß
Der hynder sich koufft jnn syn huß
Als wyn vnd korn jm gantzen land
Vnd voerchten weder sünd noch schand
Do mit eyn arm man nützet fynd
Vnd hungers sterb mit wib / vnd kynd
Do durch / so hat man yetz vil dür
Vnd ist / dann vaernyg / boeser hür
Nuon galt der wyn kum zehen pfundt
In eym monat es dar zuo kundt
Das er yetz gyltet dryssig gern /
Als gschicht / mit weissen / rocken / kern /
Ich will vom übernütz nit schriben
Den man mit zynß / vnd gült duot triben
Mit lyhen / blaetschkouff / vnd mit borgen
Manchem eyn pfundt / gewynt eyn morgen
Me dann es thuon eyn jor lang soltt
Man lyhet eym yetz müntz vmb golt /
Für zehen schribt man eylff jnns buoch
Gar lydlich wer der juden gesuoch
Aber sie moegen nit me bliben
Die kriesten juden / sie vertriben
Mit juden spieß die selben rennen
Ich kenn vil / die ich nit will nennen
Die triben doch wild kouffman schatz
Vnd schwygt dar zuo all recht / vnd gsatz /
Ir vil sich gen dem hagel neygen
Die lachend / vff den ryffen zeygen
Doch gschicht dar gegen ouch gar dick
Das mancher henckt sich an eyn strick /
Wer rich will syn / mit schad der gmeyn
Der ist eyn narr / doch nit alleyn /
· XCIII ·