Das NarrenschiffXCVI
Дурак, кто день за днём груститО том, чего не отвратит,Иль кается, что добр был к тем,Кто не поймёт добра совсем.
Der ist eyn narr der trurt all tagVmb das er nit gewenden magOder den ruwt / das er hat gethonEym guotz / ders doch nit kan verston

Дарить да каятьсяOf Giving and Regretting
Schencken vnd beruwen❦
XCVIДарить да каятьсяOf Giving and Regretting
Дурак, кто дар даёт другим
Не с сердцем лёгким и благим
И так при том глядит, сердит,
Что дар тот радость не родит:
И дар, и мзду он сам сгубил,
Раз о подарке так тужил.
Таков и тот, кто для Творца
Добро творит, но у глупца
Досада в сердце и тоска,
Коль мзда от Бога не близка.
Дари, коль хочешь чести, так:
Смеясь, как добрый весельчак,
Не молви: «Дал я, не любя», —
Чтоб не лишать наград себя.
И Богу дар такой не мил,
Что без веселья кто вручил.
Своё всяк волен уберечь:
К дарам неволить — что за речь!
Лишь сердца вольного порыв —
Тот дар, что каждому красив.
Спасибо пропадёт едва ль,
Хоть путь его — порою вдаль;
Обычно всё придёт на лад:
Два за одно — и в нитку ряд.
Один забудет твой привет —
Зато другой, в ком чести свет,
Признательный и умный муж,
Тебе воздаст за всё к тому ж.
А кто подарком попрекнул,
Тот сам добро перечеркнул
И дара ждать не стал в ответ:
Попрёка даром хуже нет.
Косятся люди на таких,
Кто корит милостью других,
И всё: наград не жди иных.
Der ist eyn narr / der schencken duot
Vnd das nit gibt mit guotem muot
Vnd dar zuo sur / vnd übel sicht
Das eym nüt liebs dar von geschicht
Do mit er gab / vnd lon verlürt
So jn syn schenk so vast bedürt
Als duot ouch der / der ettwas guot
Durch gottes ere / vnd willen duot
Vnd hat doch ruw / vnd leid dor von
Wann gott jm nit glich gibt den lon
Dann wer mit eren schencken well
Der lach / vnd syg eyn guot gesell
Vnd sprech nit / zwor ich thuo es vngern
Will er nit danck / vnd lon entbern
Dann gott sicht ouch des gab nit an
Der nit mit freüden schencken kan
Jeder das syn behalttet wol
Zuo schenck man nyeman zwyngen sol
Alleyn vß fryem hertzen gat
Die schenck / die yedem wol an stat
Seltten verloren wirt der danck
Wie wol er ettwan kumet langk
So würt es doch gewonlich schlaecht
Dann zwen vmb eyn / ist faden recht
Ob eyner schon vndanckbar sy
Fyndt man dar gegen eren fry
Eyn danckbaren wisen man
Der es alles wider gelten kan
Aber wer schenck verwissen duot
Der will den truck nit han für guot
Vnd will nit warten wyder gob
Verwissen schenck ist gar zuo grob
Man sicht jn über die achslen an
Der syn guottaet verwissen kan
Vnd würt jm sunst nit me dar von
· XCVI ·