☙ РеестрRegister
Корабль❦дураковThe Ship❦of Fools
Das NarrenschiffC
Кто ловко гладит жеребцаИ плутням учен до конца,Тот мнит: вовек он у дворца.
Wer yetz kan strichen wol den hengstVnd ist zuo allem bschisß der gengstDer meynt zuo hoff syn aller lengst
Гравюра к главе «О поглаживании буланого жеребца», Базель, 1490-е

О поглаживании буланого жеребцаOf Stroking the Fallow Stallion

Von falben hengst strichen
❦
CО поглаживании буланого жеребцаOf Stroking the Fallow Stallion
Корабль бы крытый мне под стать:
В него господских слуг сажать
И тех, кто в замках блюда лижет
И к господам украдкой ближе,
Чтоб им сидеть особняком
И не тесниться с мужичьём:
Ведь им несносен люд простой.
Тот пух снимает, мел — другой,
Тот льнёт, тот в ухо шепчет сладко,
Чтоб вскоре в гору выйти гладко
И с блюд господских быть бы сытым.
Иной враньём стал именитым:
Он мастер по шерсти́ погладить
И с жеребцом буланым сладить,
В муку он дуть проворен, смел
И плащ по ветру вздеть умел.
Кто льстит, тот и пройдёт вперёд,
А век стоял бы у ворот.
Кто с шерстью волос бьёт умело,
Тому и жить в палатах смело:
Он там и дорог всем, и мил, —
Там честности никто не чтил.
Все глупостью они живут,
Колпак дурацкий мой берут.
Но грубо так иной скребёт,
Что конь лягнёт его в живот
Иль в рёбра так копытом двинет,
Что блюдо в ясли опрокинет.
Таких бы лучше прочь прогнать,
Когда б хотели мудрость знать.
Будь всяк таков, как он слывёт,
Кого за честного народ
Считает, иль кажись, как есть, —
Пустых бы колпаков не счесть.
Mir kem eyn verdeckt schiff yetz recht
Dar jnn ich setzt der herren knecht
Vnd ander die zuo hoff gont schlecken
Vnd heimlich by den herren stecken
Do mit sie saessen gar alleyn
Vnd vngetrengt von der gemeyn
Dann sie sich nit wol moegen lyden
Der eyn klubt faedern / der stricht kryden
Der liebkosßt / der runt jnn die oren
Das er vff kum jn kurtzen joren
Vnd sich mit daeller schlecken ner /
Mancher durch lyegen würt eyn herr
Dann er den kutzen strichen kan
Vnd mit dem falben hengst vmb gan
Zuo blosen mael ist er geschwynd
Den mantel hencken gen dem wynd
Zuodütlen hilfft yetz manchem für
Der sunst lang zyt blib vor der thür
Wer schlagen kan / hor vnder woll
Der selb zuo hoff gern bliben soll
Do ist er worlich lieb / vnd werd
Der erberkeyt man do nit bgert
Mit torheyt duont sie all vmb gon
Went mir die narrenkapp nit lon
Doch striglet mancher offt so ruch
Das jnn der hengst schmytzt jn den buch
Oder gyt jm eyn dryt jnn die ryppen
Das jm das daeller felt jn die kryppen
Der selben wer guot muessig gon
Wann man sunst wißheyt wolt verston /
Wann yeder wer / als er sich stelt
Den man für frumm / vnd redlich helt
Oder stel sich als er dann wer
Vil narren kappen stünden laer
· C ·