☙ РеестрRegister
Корабль❦дураковThe Ship❦of Fools
Das NarrenschiffCIV
Кто правду в угол уберёт,Когда грозят иль дарят мёд,Тот в дверь Антихристову бьёт.
Wer durch liebkosen vnd trouwortDie worheyt setzet an eyn ortDer klopfft dem endkrist an der port
Гравюра к главе «О замалчивании правды», Базель, 1490-е

О замалчивании правдыOf Concealing the Truth

Von worheyt verschwigen
❦
CIVО замалчивании правдыOf Concealing the Truth
Тот глуп, кто духом пал, смущён,
Когда насильем окружён
И хочет враг его склонить,
Чтоб стал он истину таить,
Чтоб мудрость бросил на пути
И шёл, где глупому идти.
Идёт той самою тропой,
Кто устрашён угрозой злой.
Ведь Бог стоит за тех горой
И всякий час хранит рукой,
Кто с правдою не разлучён, —
Стопы не повредит и он.
Кто с правды не сойдёт на шаг,
Тому не страшен всякий враг.
Мудрец за правду постоит,
Хоть Фаларидов бык грозит.
Кто с правдой рядом не стоял,
Тот путь глупцов себе избрал.
Скажи Иона правду в срок,
Кит проглотить его б не мог.
Илья стоял за правду, смел, —
За то он в рай живым взлетел.
Чуждался дурней Иоанн —
И окрестить Христа был зван.
Кто друга с лаской упрекнёт,
Хоть тот добром не вдруг сочтёт,
Дождётся часа своего,
Когда спасибо ждёт его,
И больше чести за укор,
Чем за приятный разговор.
Даров не принял Даниил,
Как Валтасару он открыл
Всю правду, толк ей дав сполна:
«В твоём дому — твоя казна».
Встал ангел — Валаам застыл:
За то, что он дары схватил
И против правды речь хотел
Держать, но вспять слова пропел, —
Осёл корить его посмел.
Двух не упрячешь ты вещей,
А третья зрима в вечность дней:
Град, на вершине возведён;
Дурак — сидит ли, ходит он,
Всяк вмиг поймёт, кто он таков;
А правда зрима в век веков.
Она вовек не пропадёт,
Хоть дурень глотку надорвёт.
Повсюду правде честь и слава,
А дурням срам и смех — забава.
Меня не раз толкали в бок,
Пока корабль я строил впрок:
Мол, подбели его немного,
Не дубом бы дубить так строго,
А соком липовым смягчить
И кое-где присочинить;
Но всех я их оставил стыть.
Чтоб я сказал не правду? Нет:
Жить правде до скончанья лет.
Ей пред очами век стоять,
Хоть книжки сей уж не сыскать.
Она сильней, чем все, кто нас
С ней за спиной чернит подчас.
Когда б я слушал их, то сам
Пристал бы к главным дуракам,
Что есть по всем моим судам.
Der ist eyn narr / wer wyrt zerstoert
Inn sym gmuet / so man anfoert
Vnd mitt gewalt / jnn zwyngen woell
Das er die worheyt schwigen soell
Syn wißheyt vnder waegen lon
Vnd sol den weg der torheyt gon
Den der on zwiffel anhyn fert
Der sich an solche trouwort kert
Die wile doch gott / vff syner sytt
Ist / vnd bschyrmt den alle zyt
Der von der worheyt sich nit scheydt
Das er zuo keyner zyt beleydt
Syn fueß / wer vff der worheyt blibt
Bald / der all vigend von jm tribt
Eyn wiß man stat der worheyt zuo /
Ob er joch saech Phalaridis kuo
Wer nit kan by der worheyt ston
Der muoß den waeg der torheyt gon
Hett jonas worheyt gkundt by zyt
Der visch hett jn verschlucket nit
Helias hielt mit worheyt priß
Dar vmb fuor er jnns Paradiß /
Johannes floch der narren louff
Dar vmb kam Christus zuo sym touff
Wer eynen liplich stroffen duot
Ob ers joch hat nit glich für guot
Do würt doch etwan syn die stund
Das es jm zuo verdancken kundt
Vnd groesser danck nymbt vmb stroff wort
Dann ob er redt / das man gern hort
Daniel keyn liebdat nemen wolt
Als er Balthesar sagen soltt
Vnd jm die worheyt legen vß
Dyn gelt blib (sprach er) jnn dym huß
Der engel hyndert Balaam
Dar vmb das er die gaben nam
Vnd wolt thuon wider die worheyt
Des wart verkoert als das er seyt
Der esel strofft den / der jn reyt
Zwey ding mag man verbergen nit
Zuo ewig zyt sicht man das dryt
Eyn stat gebuwen jnn die hoeh /
Eyn narr / er stand / sitz / oder gee
Sicht man doch bald / wesen vnd bscheyt
Worheyt sicht man jnn ewigkeyt
Vnd würt sich nyemer me verlygen
Wann narren schon den hals ab schrygen /
Worheyt ert man durch alle land
Der narren freyd ist / spott / vnd schand
Ich byn gar offt gerennet an
Wile ich das schiff gezymberet han
Ich soll es doch eyn wenig faerben
Vnd nit mit eychen rinden gaerben
Sunder mit lynden safft ouch schmyeren
Vnd ettlich ding ettwas glosyeren
Aber ich ließ sie all erfrueren
Das ich anders dann worheyt seyt
Worheyt die blibt jnn ewigkeyt
Vnd würt eym vnder die ougen ston
Wann nyemer wer diß buechlin schon
Worheyt ist stercker dann all die
Mich hinder reden / oder sie
Wann ich mich hett gekoert dar an
Ich muost byn groessten narren stan
Die ich jnn allen schiffen han
· CIV ·