☙ РеестрRegister
Корабль❦дураковThe Ship❦of Fools
Das NarrenschiffCX b

О масленичных дуракахOf Carnival Fools

Von faßnacht narren
❦
CX bО масленичных дуракахOf Carnival Fools
Я знаю масленых шутов:
Не снять с них дурьих колпаков;
Пора бы пост святой начать —
Они ж всем примутся мешать.
Иные сажей мажут вид,
Лицо и стан у них сокрыт,
И пугалом бегут вперёд:
Затея их — что гладкий лёд.
Иной скрывается, хитрец,
Да сам же скажет под конец;
Хоть голову закутал он,
А жаждет, чтоб со всех сторон
Сказали: «Глянь, фон Рункель сам
Несёт под мышкой прялку к нам!
Не зря, видать, такая честь,
Что вздумал к бедным он забресть:
В смиренье навестил он нас!» —
А сам срамить пришёл как раз
И на Масленой яйца класть,
Что в мае закукуют всласть.
В иных домах блинами ждут,
Да лучше б обойти приют:
Причин так много, что о них
Я лучше придержу свой стих.
Но глупость выдумала нам
На Масленой веселья гам;
Когда б душе искать спасенья,
Дурак даёт благословенье
И праздник свой на свет влечёт,
Чтоб ночь стояла у ворот.
Известен праздник дураков:
Он — «ночь под пост», и впрямь таков.
По улицам бегут гурьбой,
Как будто пчёл сбирают рой;
Кто всех шальнее в кутерьме,
Тот о венке уж мнит в уме.
Из дома в дом идёт в обход
И даром полнит свой живот;
Порой за полночь длится пир:
Игру ту дьявол вывел в мир.
Тут душу надо бы спасать —
А дурням в путах лишь плясать!
Иной так жрёт, забывши честь,
Как будто год ему не есть;
И мало, что набит живот,
Пока к заутрене пробьёт;
Запретный кус не в грех идёт:
Едят, покуда ночи тень.
Скажу, и молвить мне не лень,
Что ни татарин, ни еврей,
Ни нехристь веры так своей
Не опоганят, как у нас:
Мы христиане напоказ.
Начать бы набожность — а в ряд
Три Масленых, четыре длят,
И вовсе сходят все с ума;
И целый год всё кутерьма.
Посту главу срывают с плеч,
Чтоб силы он не мог сберечь;
К золе подходит редкий, чтоб
Принять с молитвою на лоб;
Боятся: их куснёт зола;
Милей, чтоб рожа их была
Измарана, как уголь, сплошь:
Знак чёрта им куда хорош!
А Божий знак им не под стать:
С Христом не думают восстать.
А жёнки — улицей гулять,
Чтоб их удобней замарать;
Иной и церкви не щадит:
Вбежит и напролом летит
И женщин мажет там в упор, —
И чтут: любезный ухажёр!
Орава буйная осла
Несёт — и город весь прошла;
Зовут плясать, на копьях биться:
Копью тут надо преломиться,
И сходится дурацкий люд;
Мужик, ремесленник — и тут
Без срама лезут в ту игру,
Хоть сесть в седло — не по нутру;
Иного так пырнут сполна,
Что треснет шея иль спина, —
И это шуткой слыть должно!
Потом в себя все льют вино;
Никто не помнит о посте:
Полмесяца и сверх в тщете,
А где и пост весь напролёт:
Едва Страстная их уймёт.
Тут к исповеди в срок идут,
Чуть в доски вместо меди бьют;
Тут покаянью и черёд,
Чтоб завтра сызнова в поход —
За дурьей привязью пойти;
В Эммаус всем нам по пути.
Свячёной снеди пресен вкус;
С голов тотчас долой убрус:
Чуть ветерок в пути дохнёт —
Он с жён покровы прочь сорвёт;
Висят они на всех кустах;
Не любят жёнки быть в платах,
Тем дразнят парней и мужей;
Колпак дурацкий им милей,
Чтоб уши из него торчали,
Чем чтоб их платы покрывали.
На том закончу я рассказ,
Хоть многим он и колет глаз:
Где только Масленицу чтут,
Там веры истой не найдут;
Каков наш к Богу путь и ход,
Таков по гроб и нам исход;
Колпак же полон бед, забот
И столь покоя лишена
Та шапка, что и в пост она
Не спит: в Страстную вновь нужна.
Ich weiß noch ettlich faßnacht narren
Die jnn der dorenkappen beharren
Wann man heilig zyt sol vohen an
So hyndern sie erst yederman
Eyn teyl / die duont sich vast berutzen
Antlitt / vnd lib sie gantz verbutzen
Vnd louffen so jnn boeucken wiß
Ir anschlag stat vff haelem yß
Mancher will nit / das man jn kennt
Der sich doch selbst zuo letsten nennt
So jm der kopff schon ist vermacht
Will er doch / das man vff jn acht
Das man sprech / schow min herr von Runckel
Der kumbt vnd bringt am arm eyn kunckel
Es muoß jo ettwas groß bedütten
Das er doch kumbt zuo armen lüten
Durch syn demuot vnß duot besehen /
Syn meynung ist / er wolt gern schmehen
Vnd eym zuo faßnacht eyger legen
Die guck guck syngend jn dem meygen
Kuecheln reicht man jn manchem huß
Do waeger wer man blib dar vß
Vrsach zuo zelen / ist so vil
Das ich vil lieber schwigen will /
Aber die narrheyt hat erdacht
Das man suoch freüden zuo faßnacht
So man der selen heyl solt pflegen
So goent die narren erst den segen
Vnd suochent dann jr faest har für
Das es vast nacht sy vor jr tür
Der narren / kyrchwych man wol kennt
Jo wol vast nacht würt es genennt
Man loufft dar affter vff den gassen
Im moß / als solt man ymen fassen
Welcher dann mag syn schoellig gantz
Der meynt er hab billich den krantz
Von eym huß zuo dem andern loufft
Groß füllen er on bar gelt koufft
Das selb dick waert noch mitter nacht
Der tüfel hat das spiel erdacht
So man solt suochen selen heyl
Das man erst dantz am narren seyl
Mancher der füll duot so vergessen
Als solt er jn eym jor nit essen
Vnd loßt sich nit benuegen mit
Das er sich füll biß metten zytt
Verbottne spiß schadt dann nitt
Man isßt die selb biß gegen tag
Worlich ich das sprich / red / vnd sag
Das weder Juden / Heyden / Datten
Irn glouben als schentlich bestatten
Als wir die kristen wellen syn
Vnd duont mit wercken kleynen schyn
So wir jm anfang vnser andacht
Zuo rüsten erst dryg / vier / vaßnacht
Vnd werden erst on synnen gar
Das selb das wert dann durch das jar
Brechen das houbt der vasten ab
Do mit sie mynder krefften hab /
Wenig sich zuo der aeschen nahen
Das sie mit andacht die entpfahen
Foerchten die aesch die werd sie bissen
Lieber went sie jr antlitt bschissen
Vnd sich beroemen / wie eyn kol
Des tüfels zeychen gfelt jn wol /
Das zeichen gots / went sie nit han
Mit Christo went sie nit erstan
Die frowen gont dann gern zuo strossen
Das man sie dest baß künn bemossen
Der kirchen schonent ettlich nitt
Sie louffen dryn / vnd durch die mitt
Vnd duont die frowen drynn beschmieren
Das halt man für eyn groß hofieren
Die wuest rott / duot den esel tragen
Der sie die gantz statt macht vmb jagen
So ladt man dann zuo dantz vnd stechen
Do muoß man erst die sper brechen
Vnd bringen narren recht zuo samen
Buren / hantwerck / duont sich nit schamen
Vnd nemen sich ouch stechens an
Der mancher doch nit ryten kan
Des würt mancher gestochen dick
Das jm der hals bricht oder rück
Das soll eyn hübscher schympff dann syn
Dar noch füllet man sich dann mit wyn
Von keyner vasten weiß man sagen
Das wesen waert ob vierzehen tagen
Die fast gantz vß / an ettlich enden
Die karwuoch duot sie kum abwenden
So kumbt man zuo der bicht zuo zyt
Wann man die hültzen tafflen lüt
So vocht man dann den ruwen an
Das man well morndes wider dran
Dem narren seyl me hengen noch
Gon Emauß ist vnß allen goch
Die gewychten fladen vnß nit schmecken
Das houbt das duot man bald entdecken
Es mag gar licht eyn wynd har fegen
Er duot den frowen die sturtz ab wegen
Die hangen an den naechsten hecken
Die frowen went sich vngern decken
Reytzen do mitt die mann vnd knaben
Die narrenkapp sie lieber haben
Das man die oren dar vß streck
Dann das man sich mit stürtzen deck
Do mit so mag ich wol beschliessen
Wie wol ettlich hant drab verdriessen
Das / wo man suocht alleyn fastnacht
Das nyemer druß würt recht andacht
Vnd wie wir schicken vnß zuo gott
Loßt er vnß dick biß jn den gott
Die narrenkapp hat angst vnd nott
Vnd mag nit so vil ruowen han
Das sie doch blib die fasten stan
Man streifft sie jn der karrwoch an
· CX b ·